เทคนิคการเชื่อมต่อชิ้นส่วนและการประกอบชิปแบบพลิกกลับในอุตสาหกรรมการบรรจุภัณฑ์เซมิคอนดักเตอร์
Leave Your Message
AI Helps Write


หมวดหมู่ข่าว
ข่าวเด่น

การเชื่อมยึดชิป: วิธีการและกระบวนการสำหรับการยึดชิปในบรรจุภัณฑ์เซมิคอนดักเตอร์

2025-12-03

การเชื่อมชิปคืออะไร?

การเชื่อมชิป หมายถึงกระบวนการเชื่อมต่อชิปเซมิคอนดักเตอร์ (หรือได) เข้ากับวัสดุรองรับ เช่น แผ่นวงจรพิมพ์ (PCB) โครงลวด หรือชิปอื่น การเชื่อมต่อนี้ให้ประโยชน์ดังนี้:

  • การรองรับเชิงกล สำหรับชิปนั้น
  • การเชื่อมต่อทางไฟฟ้า ระหว่างชิปกับแผ่นรองรับ
  • การจัดการความร้อนระบายความร้อนที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงาน
  • การบรรเทาความเครียดทางกายภาพ เพื่อปรับปรุงความน่าเชื่อถือของอุปกรณ์

ประเภทของการเชื่อมต่อชิป

  • วิธีการแบบดั้งเดิม:
    • การเชื่อมได (วางคว่ำหน้าลงโดยใช้กาว เช่น อีพ็อกซี่)
    • การเชื่อมต่อสายไฟ (เชื่อมต่อแผ่นรองชิปกับแผ่นรองพื้นผิวด้วยลวดเส้นเล็ก)
  • วิธีการขั้นสูง:
    • การเชื่อมต่อฟลิปชิป (ชิปถูกวางกลับด้าน โดยใช้ตะกั่วบัดกรีเพื่อสร้างการเชื่อมต่อโดยตรงระหว่างชิปกับแผ่นรองรับ)
    • การเชื่อมแผ่นเวเฟอร์ (การเชื่อมต่อที่ระดับเวเฟอร์ก่อนการตัดแบ่ง)

กระบวนการยึดชิ้นส่วน.jpg

พัฒนาขึ้นครั้งแรกโดย IBM การเชื่อมต่อฟลิปชิป ได้ปฏิวัติวงการบรรจุภัณฑ์โดยการเพิ่มความหนาแน่นของอินพุต/เอาต์พุตและปรับปรุงประสิทธิภาพทางไฟฟ้าให้ดียิ่งขึ้น

กระบวนการเชื่อมชิปหลัก

Chip Bonding working flow-2.jpg

1. การเชื่อมแม่พิมพ์แบบดั้งเดิม

  • โดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับการใช้กาว กาวอีพ็อกซี่สำหรับยึดแม่พิมพ์ลงบนพื้นผิวหรือโครงตะกั่ว
  • ชิปถูกวางไว้ หงายหน้าขึ้นโดยมีแผ่นเชื่อมต่อที่สามารถเข้าถึงได้สำหรับการเชื่อมต่อสายไฟในภายหลัง
  • ชิ้นส่วนประกอบได้รับการบ่มใน อุโมงค์รีโฟลว์ หรืออบในเตาอบที่อุณหภูมิควบคุม (150–250°C) เพื่อทำให้กาวแข็งตัว
  • วิธีการนี้ให้ความแข็งแรงเชิงกลที่ดีและใช้กันอย่างแพร่หลายใน บรรจุภัณฑ์ BGA และแพ็คเกจเซมิคอนดักเตอร์อื่นๆ

ความท้าทาย:
  • การรักษาความหนาของอีพ็อกซี่ให้สม่ำเสมอเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งเพื่อป้องกันการบิดเบี้ยวหรือการเสียรูป
  • ช่องว่างในชั้นกาวสามารถลดการนำความร้อนและความน่าเชื่อถือได้

2. การเชื่อมต่อแบบฟลิปชิป

  • ชิปถูกพลิกกลับด้านเพื่อให้ บัดกรี แผ่นรองชิปจะหันเข้าหาพื้นผิวของวัสดุรองรับ
  • ในระหว่างกระบวนการรีโฟลว์ เม็ดตะกั่วจะละลายและสร้างทั้ง... ไฟฟ้า และ พันธะเชิงกล.
  • วิธีนี้ช่วยขจัดความจำเป็นในการต่อสายดิน ลดค่าความเหนี่ยวนำและความต้านทานที่ไม่พึงประสงค์
  • รองรับการเชื่อมต่อความหนาแน่นสูง ทำให้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับ แพ็คเกจชิปหลายตัว (MCP) การบูรณาการและอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์ขั้นสูง

ข้อดี:
  • ประสิทธิภาพทางไฟฟ้าและการระบายความร้อนดีขึ้น
  • ช่วยให้สามารถลดขนาดแพ็กเกจและเพิ่มจำนวนการอ่าน/เขียน (I/O) ได้มากขึ้น

กระบวนการหยิบและวาง และการดีดเศษชิ้นส่วน

  • เลือกและวาง เป็นขั้นตอนสำคัญในกระบวนการเชื่อมชิป โดยที่ชิปแต่ละตัวจะถูกเชื่อมเข้าด้วยกัน เลือก จากแผ่นเวเฟอร์หรือเทปหั่น และ สถานที่ บนพื้นผิวอย่างแม่นยำ
  • หลังจากหั่นเวเฟอร์แล้ว ชิ้นส่วนต่างๆ จะยังคงติดอยู่กับเทปอย่างหลวมๆ การดีดชิปออก กลไกจะยกชิปขึ้นอย่างนุ่มนวลเพื่อช่วยให้หัวดูดฝุ่นสามารถดูดชิปได้โดยไม่เกิดความเสียหาย
  • การวางตำแหน่งชิปอย่างแม่นยำ (±1 ถึง 10 ไมครอน) เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับการเชื่อมต่อที่เชื่อถือได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน การเชื่อมประสานด้วยความร้อน และ การเชื่อมด้วยคลื่นอัลตราโซนิค กระบวนการต่างๆ

Chip Pick and Place-3.jpg


การดีดชิปออก

- หลังจากหั่นแล้ว ชิ้นชิปจะติดกับเทปอย่างหลวมๆ

- ตัวดันชิปจะยกชิปขึ้นเล็กน้อย ทำให้เกิดขั้นบันไดสำหรับการดูดของหัวดูดสุญญากาศ

- เทปจะถูกยึดให้เรียบด้วยระบบสุญญากาศเพื่อป้องกันการติดหรือความเสียหาย

Chip Ejection-4.jpg

ฟิล์มยึดชิ้นส่วน (DAF)

ไฟล์ Attach Film-5.jpg

ฟิล์มยึดชิ้นงาน (DAF) เป็นฟิล์มกาวบางพิเศษที่เคลือบไว้ล่วงหน้าบนชิ้นส่วนหรือวัสดุรองรับ ซึ่งมีข้อดีหลายประการเหนือกว่าการใช้กาวอีพ็อกซี่แบบดั้งเดิม:

  • จัดเตรียมให้ ความหนาสม่ำเสมอ และ การยึดติดแบบไร้ช่องว่าง หลังจากรักษาเสร็จแล้ว
  • ช่วยลดความซับซ้อนของกระบวนการโดยการรวมตัวรองรับเทปกาวสำหรับตัดชิ้นส่วนเข้ากับกาวสำหรับติดชิ้นส่วน
  • ช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือในการบรรจุภัณฑ์เซมิคอนดักเตอร์ความหนาแน่นสูง รวมถึง ลูกเต๋าซ้อนกัน และ การลดจำนวนบรรจุภัณฑ์.
  • ใช้งานได้กับทั้งสองแบบ ใบมีด และ การหั่นด้วยเลเซอร์ กระบวนการต่างๆ

ข้อควรพิจารณา:

  • ต้องใช้อุปกรณ์ที่มีความแม่นยำสูงเพื่อหลีกเลี่ยงการดักจับอากาศและการเสียรูปของฟิล์ม
  • มีคุณสมบัติทนความร้อนและมีความแข็งแรงเชิงกลดีเยี่ยม เหมาะสำหรับสภาพแวดล้อมที่มีการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิอย่างต่อเนื่อง

การยึดติดและการเปลี่ยนแปลงของพื้นผิว

การเลือกวัสดุรองรับมีผลต่อกระบวนการยึดติด:

  • โครงตะกั่ว เป็นวัสดุพื้นฐานแบบดั้งเดิมที่ใช้ในบรรจุภัณฑ์หลายประเภท
  • แผงวงจรพิมพ์ มีบทบาทสำคัญในงานที่ต้องการปริมาณมากและบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็ก เนื่องจากมีความอเนกประสงค์สูง
  • วัสดุรองรับขั้นสูงอาจรวมถึง ไพลิน, กระจก, หรือ ซิลิคอน สำหรับอุปกรณ์เฉพาะทาง

วิธีการยึดติด เช่น การเชื่อมประสานด้วยความร้อน และ การเชื่อมด้วยคลื่นอัลตราโซนิค จะถูกนำมาใช้โดยขึ้นอยู่กับวัสดุพื้นผิวและข้อกำหนดของอุปกรณ์

การเชื่อมต่อด้วยลวดเทียบกับการเชื่อมต่อด้วยฟลิปชิป

คุณสมบัติ การเชื่อมต่อสายไฟ การเชื่อมต่อฟลิปชิป
ประเภทการเชื่อมต่อ ห่วงลวดที่เชื่อมต่อแผ่นรอง การเชื่อมต่อแบบบัดกรีโดยตรง
ประสิทธิภาพทางไฟฟ้า ค่าความเหนี่ยวนำปรสิตที่สูงขึ้น ค่าเหนี่ยวนำปรสิตที่ต่ำกว่า
ความหนาแน่นของบรรจุภัณฑ์ จำกัดด้วยระยะห่างของสายไฟ รองรับความหนาแน่นของ I/O ที่สูงขึ้น
การจัดการความร้อน มีประสิทธิภาพน้อยลง การระบายความร้อนที่ดีขึ้น
ความซับซ้อนของกระบวนการ มั่นคง เรียบง่ายกว่าเดิม ซับซ้อนกว่า และต้องการการจัดวางที่แม่นยำ

เทคนิคการยึดติดเพิ่มเติม

  • การเชื่อมประสานด้วยความร้อน: ใช้ความร้อนและแรงดันในการเชื่อมชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เข้ากับวัสดุรองรับ โดยมักใช้ตะกั่วบัดกรีหรือกาวนำไฟฟ้า
  • การยึดติดด้วยคลื่นอัลตราโซนิค: ใช้พลังงานอัลตราโซนิกในการสร้างพันธะ ซึ่งนิยมใช้ในงานเชื่อมต่อสายไฟและงานยึดชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์บางประเภท
  • เทคโนโลยีการเชื่อมต่อด้วยการบัดกรี: ปุ่มบัดกรีมีความสำคัญอย่างยิ่งในการเชื่อมต่อแบบฟลิปชิป โดยทำหน้าที่เชื่อมต่อทั้งทางไฟฟ้าและทางกล
  • การเชื่อมแผ่นเวเฟอร์: เชื่อมต่อแผ่นเวเฟอร์ทั้งหมดเข้าด้วยกันก่อนการตัดแบ่ง ทำให้สามารถสร้างวงจรไอซี 3 มิติ และโซลูชันบรรจุภัณฑ์ขั้นสูงได้

การรวมแพ็คเกจหลายชิป (MCP)

MCP (Multiple Convolution Panel) คือการรวมชิปหลายตัวไว้ในแพ็คเกจเดียวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานและลดขนาดพื้นที่ การเชื่อมต่อชิปและการยึดติดกับพื้นผิวอย่างมีประสิทธิภาพมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความน่าเชื่อถือของ MCP เทคนิคต่างๆ เช่น ฟิล์มยึดติดชิ้นส่วน และ การเชื่อมต่อฟลิปชิป ช่วยให้สามารถวางซ้อนและเชื่อมต่อกันได้ในความหนาแน่นสูง

ประเด็นสำคัญ

  • การเชื่อมไดและการเชื่อมชิป เป็นส่วนประกอบพื้นฐานสำหรับการประกอบอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์ ซึ่งส่งผลต่อประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือทางไฟฟ้า
  • แบบดั้งเดิม กาวอีพ็อกซี่สำหรับยึดแม่พิมพ์ ยังคงมีการใช้งานอย่างแพร่หลาย แต่ก็มีการเสริมด้วยสิ่งอื่นๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ฟิล์มยึดชิ้นงาน (DAF) เพื่อให้ได้ความสม่ำเสมอและประสิทธิภาพของกระบวนการที่ดีขึ้น
  • การเชื่อมต่อฟลิปชิป การใช้ตะกั่วบัดกรีช่วยให้สามารถสร้างบรรจุภัณฑ์ที่มีความหนาแน่นสูงและประสิทธิภาพสูง ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญสำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่
  • แม่นยำ เลือกและวาง และ การดีดชิปออก กลไกต่างๆ ช่วยให้มั่นใจได้ว่าการวางแม่พิมพ์มีความแม่นยำ
  • การเลือกวิธีการยึดติดขึ้นอยู่กับประเภทของบรรจุภัณฑ์ วัสดุรองรับ และข้อกำหนดของการใช้งาน
  • ความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในเทคโนโลยีการเชื่อมต่อสนับสนุนแนวโน้มไปสู่แพ็คเกจเซมิคอนดักเตอร์ที่มีขนาดเล็กลง บางลง และซับซ้อนมากขึ้น เช่น บรรจุภัณฑ์ BGA และ แพ็คเกจชิปหลายตัว.

บทสรุป

ความเข้าใจในหลากหลายด้าน การเชื่อมได และ การเชื่อมต่อชิป เทคนิคเหล่านี้มีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับผู้ผลิตเซมิคอนดักเตอร์ที่มุ่งหวังที่จะเพิ่มประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือของบรรจุภัณฑ์ จากวิธีการแบบดั้งเดิม กาวอีพ็อกซี่สำหรับยึดแม่พิมพ์ ขั้นสูง การเชื่อมต่อฟลิปชิป และ ฟิล์มแนบ เทคโนโลยีการเชื่อมต่อแต่ละวิธีมีข้อดีเฉพาะตัวที่เหมาะสมกับการใช้งานเฉพาะด้าน เนื่องจากอุปกรณ์เซมิคอนดักเตอร์มีขนาดเล็ลงและมีความหลากหลายมากขึ้น การนำนวัตกรรมการเชื่อมต่อเหล่านี้มาใช้จะเป็นกุญแจสำคัญในการตอบสนองความต้องการของอุตสาหกรรมในอนาคต

ศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับเทคโนโลยีการบรรจุและการเชื่อมต่อเซมิคอนดักเตอร์เพื่อก้าวล้ำนำหน้าในสาขาที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วนี้ แชร์บทความนี้หรือติดต่อผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมเพื่อเพิ่มพูนความรู้และปรับปรุงกระบวนการผลิตของคุณได้แล้ววันนี้!
หากคุณกำลังมองหา เครื่องยึดชิ้นส่วนโปรดอย่าลังเลที่จะติดต่อเราติดต่อบริษัท Himalaya Semiconductorเรายินดีให้ความช่วยเหลือคุณในด้านโซลูชันการบรรจุภัณฑ์ IC